ตกลงว่า ที่เล่นมาตลอดนี่ ไม่ใช่เซิฟราสเรอะ =[]=!!!!

จำได้ว่า ตอนเล่นมาทั้ง 1 เดือน ก็สมัครลงเซิฟราส และที่เพิ่งสังเกตุคือ

 

ตรูอยู่เซิฟแบล็ค =[]=!!!!

 

ม่ายยยยยยยยยยยยย T^T

 

สรุปคือ ตลอดเวลาที่ผ่านมา ตรูอยู่แบล็ครึไง

 

ทำมายยยย

.

ตอนที่เข้ามา ข้อมูลต่างๆ ทุกอย่าง เหมือนเดิมหมด ต่างกันแค่เซิฟเวอร์ที่เปลี่ยนไป

แง~ กำลังจะขึ้นปี 2 แล้วนะ เหลือแต่ด่านวิซาร์ด ออฟ ออส ที่ยังไม่ได้ B+ เลย แล้วอีกอย่าง เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ให้รูกิซังเข้า ID ฉันเพื่อไปเอา ป้าย 3 อัน จากกิจกรรม ยัยตัวร้ายกับป้าย 3 อันเลย T^T

.

แบบนี้ก็....จบเห่แล้วล่ะ T^T

.

ภาพหลักฐานสุดอึ้ง โดยอาซาซัง...

จากนี้ควรทำไงดีเนี่ย
1.แจ้งทางพวก GM
2. เลิกเล่นไปซะ
3. เล่นเซิฟแบล็คต่อไป
4. อื่นๆ (บอกด้วยๆ)

ลาก่อนนนนนนน เซิฟราสสส รูกิซัง สตาไลท์ โดเรจอย และคนที่อยากเจอในเซิฟราส(ใครอีกฟะ) เค้าอยู่แบล็คซะแล้ว T^T ตนเปงที่พึ่งแห่งตน เพียงอย่างเดียว.....

Exteen ล่ม

 

อ่านจากที่นี่เองล่ะกัน

คำเตือน.......

ต่อไปนี้เป็นการสปอย.......

.

Maho Shoujo Lyrical Nanoha A's ตอนที่ 1 .....

.

.

วันที่ 6 มิถุนาเวลา 3 ทุ่ม 5 นาที ที่บ้านของฮายาเตะ หลังจากที่ฮายาเตะได้รับโทรศัทพ์จากคุณหมออิชิดะแล้วก้อวยพรวันเกิดให้เธอล่วงหน้า 1 วัน (ฮายาเตะเกิดวันที่ 7 มิถุนา) จากนั้นเธอก็เข้าไปอ่านหนังสือบนเตียงตัวเอง.... แต่จู่ๆมีหนังสือเล่มนึง ส่องแสงออกมาจากที่วางหนังสือ และมุ่งหน้าไปปรากฏต่อหน้าเธอ และส่งแสงสว่างจ้า จนเธอตกใจ

.

วันที่ 1 ธันวาคม เวลา 6.00 นาโนฮะยังคงฝึกซ้อมเวทมนต์ตามปกติ แต่ดูเหมือนจะไม่ค่อยประสบความสำเร็จซักเท่าไหร่ เพราะเธอใช้เวทมนต์ยิงน้ำผลไม้กระป๋องเปล่าไม่ลงถัง

ขณะที่เธอกำลังแต่งตัวเตรียมตัวไปกินข้าวเช้าและไปร.ร. เธอมองดูรูปเฟทและวีดีโอเมลที่รับได้รับจากเฟท แล้วเธอก็คิดถึงเฟททันที (คิดจะวายเหรอ ไม่ให้วายหรอก โชโจไอก้พอแล้ว) นอกจากจะคิดถึงเทฟแล้วก็คิดถึงยูโน่ด้วย

ทางด้านยานอาซูร่าก็กำลังจะกลับสำนักใหญ่กัน เอมี่รินชาให้เรือเอกลินดี้

ทางด้านโครโน่ เฟท และอาร์ฟ ได้คุยกันถึงเรื่องการพิพากษา และ ฝึกซ้อมการพูด โคร่โน่ว่าให้เฟทกับอาร์ฟนั่งอยู่ที่จำเลย ส่วนเขากับยูโน่จะนั่งที่พยาน แต่โครโน่กลับจำชื่อยูโน่ไม่ได้แล้วล้อเขาว่าเป็นเฟอร์เรต ทำให้ยูโน่ช็อคมาก

แล้วยูโน่ก็มีความรู้สึกกช้าหลังจากที่ช็อค ก่อนที่เขาจะโวยวายใส่โครโน่แล้วบอกว่า "ชั้นชื่อยูโน่ สครายะ นะถึงจะอยู่ในร่างสัตว์มากกว่าร่างคนก็เถอะ" แล้วยูโนก็โกรธจน 2 สาวปลอบทันที

เดือน ธันวา เวลาตี 2 วีต้าออกหาเหยื่อแล้วดูดต้นกำเนิดพลังเวทเข้าหนังสือแห่งความมืดได้อีก 2 ราย

ฉากคั่นตอนของตอนนี้

ซึซึกะเข้าห้องสมุดประชาชน ในระหว่างที่เธอกำลงเลือกหนังสือ เธอเห็นฮายาเตะที่นั่งรถเข็นเอื้อมมือไม่ถึง เธอจึงไปหยิบหนังสือให้แก่ฮายาเตะ

ฮายาเตะกล่าวคำขอบคุณ และจากนั้นทั้งคู่ก็คุยกัน และกลายเป็นเพื่อนในที่สุด (ฮายาเตะจังน่าร๊ากกกกกก ที่ซู้ด~~ >////<)

ซิกนั่มกับชามาลมารับตัวฮายาเตะกลับบ้านไป....

เดือนธันวาเวลา 1 ทุ่ม 45 นาที วีต้ากับซาฟิร่าออกหาเหยื่อ โดยการใช้เวทบางเรียและเวทคุกบางกั้นพวกผู้ใช้พลังเวทเอาไว้ทั้งหมด

เหยื่อของวีต้าคราวนี้คือนาโนฮะ

การต่อสู้เป็นไปอย่างสูสี

คราวนี้ดูเหมือนวีต้าจะได้เปรียบ

การโจมตีทำให้เรนจิ้งฮาร์ทของนาโนฮะเสียหาย และตัวเธอเองบาดเจ็บสาหัส

ในขณะที่นาโนฮะกำลังแย่ทั้งตัวเธอและเรนจิ้งฮาร์ทได้รับบาดเจ็บ เฟทเข้ามาช่วยได้ทันพอดี เฟทจ้องมองหน้าวีต้าพาลจะหาเรื่องและบอกว่า"ไม่ใช่พวกแต่เป็นเพื่อนต่างหาก" (แต่ในใจ - - " >>> เฟท : คิดจะทำอะไรคู่วายตรู)

แล้วทั้งคู่ก็ตั้งท่าเตรียมตัวจะโจมตีใส่กัน.....

ในที่สุดก็ได้มาสปอยเกมนี้แล้ววว แล้วฉันก็เล่นเกมนี้จบล่ะ จบของแบบง่ายกับแบบธรรมดา (เหลือแต่แบบยาก)

ใครสนใจอยากโหลดเกมนี้ เชิญที่นี่ >>> http://www2.dcn.ne.jp/~nakath/

.

.

เกมนี้จะแบ่งเป็น 3 ระดับ ซึ่งสามารถปรับแต่งได้ที่ opiton คือ...

1. ระดับง่าย จะมีแค่ 5 ด่าน
2. ระดับธรรมดา มี 6 ด่าน ยากว่าระดับง่าย
3. ระดับยาก เหมือนระดับธรรมดา แต่ยากกว่า

.

การคิดคะแนน นอกจากจะทำลายสถิติแล้ว ยังต้องทำในสิ่งต่อไปนี้

1. เก็บรอยัลซี๊ด ก็คือตัวโน้ตดนตรีสีชมพูอันใหญ่ๆ
2. การทำลายศัตรู เช่น แบทการ์ด ฟองอากาศ ฯลฯ
3. พลังชีวิต สังเกตุได้จากตัวโน้ตดนตรีสีเหลืองๆที่อยู่ข้างบน
4. โบนัสต่างๆ ได้แก่ การช่วยเหลือตัวละครลับ ซึ่งเราจะยิงโดยที่ไหนมองไม่เห็น และบังเอิญช่วยเหลือได้ สำหรับฮานะจังที่สมารถล็อคเป้าหมายได้ จะเห็นได้ว่าตัวละครลับนั้นอยู่ที่ใด หรือตัวละครนั้น กำลังถูกไล่ล่าอยู่ เช่นด่านแรกที่มีโดเรมีกำลังถูกหนูไล่ล่าอยู่ เป็นต้น
5. เวลา

.

สำหรับ เลเวลนั้น หาก เลเวลอัพแล้ว จะมีประสิทธิ์ภาพเก่งขึ้นน่อ สังเกตุได้ตอนมันขึ้นว่า เลเวลอัพ และดูลักษณะการยิงของตัวละครไง วิธีทำเลเวลอัพให้เก็บรอยัลซี๊ดนะ

.

สำหรับตัวละครแล้ว ถ้าดูเผินๆ ทุกคนอาจจะดูว่าไอโกะจะเก่งที่สุด แต่ในความจริงแล้วมันไม่ใช่ ขึ้นอยู่กับว่าใครจะถนัดใครมากกว่า

โดยตัวละครนั้นจะแบ่งเป็น โดเรมี ฮาสึกิ ไอโกะ ออมปุ โมโมโกะ ฮานะ และป็อป รวมไปถึงสามารถเล่น 2 คนก็ได้

พลังชีวิตของแต่ล่ะคนให้สังเกตุที่ตัวละคร โดยที่โดเรมีจะมีพลังชีวิตมากที่สุดและป็อปจะน้อยที่สุด

ส่วนไอโกะนั้นการโจมตีและการเคลื่อนไหวเร็วที่สุด แต่ออมปุนั้นกลับช้าที่สุด

การโจมตี โดเรมีกับป็อปจะยิงกระจายและง่ายที่สุดโดยเฉพาะป็อป หากโจมตีใกล้ๆแล้วจะรุนแรงมาก ฮาสึกินั้นการโจมตีแบบมีดาวจะได้รุนแรงที่สุด สำหรับฮานะจังจะมีการล็อคเป้าหมายด้วย หากล็อคเป้าหมายได้แล้วจะสร้างความเสียหายให้กับศัตรูมากที่สุด สำหรับโมโมโกะ ในช่วงที่พลังสีเหลืองๆข้างบนถึงขีดสุดและมีพลังสีดำๆออกจากตัวแล้วล่ะก็ ให้พุ่งชนเข้ากับศัตรูทันที

สำหรับป็อปสมารถหลบหลีกจากการโจมตีของศัตรูแล้วมีโอกาสรอดได้มากที่สุด ในช่วงที่ฝ่ายศัตรูโจมตีเรามากๆ เพราะว่าป็อปตัวเล็กและหลบได้ง่ายมาก

.

ภูต

สำหรับเกมนี้ เรากับภูตต้องร่วมมือประสานงานกัน โดยภูตของพวกโดเรมีได้แก่ โดโด เรเร มีมี ฟาฟา นินิ โตโต และฟาฟา ลักษณะการช่วยเหลือเราจะมีดังนี้

1. Fairy charge การพุ่ง จะสร้างความเสียหายให้กับศัตรูได้มาก มักช่วยในการเก็บรอยัลซี๊ด
2. Fairy Disguise การเปลี่ยนร่าง ภูตจะเปลี่ยนร่างแล้วช่วยเราโจมตีได้สะดวกยิ่งขึ้น ***ข้อแนะนำเวลาเจอบอสหรือศัตรูที่อึด ให้ภูติเข้าไปอยู่ในตัวบอสหรือศัตรูตัวนั้นแล้วกดแปลงร่าง (ยิงจ่อภายในตัว) จะสร้างความเสียหายให้กับบอสได้มาก ยิ่งถ้าเป็นเรเรจะยิ่งสร้างความเสียหายให้กับบอสได้ดีที่สุด *****
3. Fairy Crystal เป็นการป้องการจากการโจมตีของศัตรู

สำหรับพลังนี้จะใช้ได้เมื่อพลังของภูตชาร์ตจนเต็ม ซึ่งจะสังเกตุได้โดย ข้างล่างซ้ายจะมีรูปภูตอยู่ และหากสีชมพูนั้นเต็มช่องเมื่อไหร่ก็ใช้พลังได้เลย

***ถ้าเล่น 2 คนภูติจะไม่สามารถใช้ความสามารถพิเศษ เปลี่ยนร่างหรือสร้างเกราะได้ ที่ทำได้มีแค่ เรเร ตัวเดียวเท่านั้น

เอาล่ะ เริ่มเข้าสู่ตัวเกมได้เลย

คำเตือน ภาพอาจโหลดโหดไป เน็ตอืดๆควรพิจารณาบ้าง

ขออภัย ภาพอาจไม่ชัด หากต้องการดูชัดขึ้น ควรเซฟภาพแล้วเปิดดูก็ได้จ้า หรือคลิกภาพเพื่อดูขนาดใหญ่ขึ้นจ้ะ

.

เมื่อเข้าสู่ตัวเกมจะเป็นอย่างนี้

เลือกตัวละครกันหน่อย แต่สำหรับฉันใช้ฮานะจังเน้อ

ด่านแรกตอนเริ่มเกมจ้ะ

บอทด่านแรกเป็นแบดการ์ดจ้ะ

ด่านที่ 2 เน้อ

บอสด่าน 2 คือ โอยาจิเด้

ด่าน 3 จ้า

บอสของด่าน 3 จ้ะ

ด่าน 4 จ้า

บอสของด่าน 4 เป็นคอมที่เก็บแบดการ์ด

ด่าน 5 จ้ะ

บอสด่าน 5 สวยดีนะ เหมือนเครื่องประดับเลย (แต่มีแบทการ์ดอยู่)

ด่าน 6 ด่านสุดท้าย ซึ่งแบบง่ายจะไม่มีด่านนี้ ด่านนี้เจอกับบอสเลย

ฉากหลังจากเคลียร์เกมได้แล้ว

องค์ราชินีแม่มดกับมาโจรินปรากฏตัว แต่มันเป็นแค่เงาเอง

จบแล้ว

.

และหลังจากนี้มันจะขึ้นสถิติทั้งหมด และให้เรากรอกถ้าเราทำสถิติใหม่ได้นะ

.

.

ลายละเอียดที่เหลือ ไปที่ http://digimajo.netfreehost.com/viewtopic.php?t=334&mforum=digimajo ได้เลยเคอะ โพสโดย Dorejoy

กว่าจะจบซะที เหนื่อยเลย แถมเน็ตอืดด้วย

URL ของภาพ มาจากไดอารี่ของฉัน ในเย็นตา 4 เอง

.

ลาก่อน ชาวโลกกกกกกก

ที่จริงก็เคยแนะนำไปในทางเย็นตา 4 แล้ว แต่เห็นว่า เพิ่งโหลดเกมมาใหม่ๆ เป็นเกมที่อยากเล่นมานานแล้ว

ส่วนคราวนี้เอานี่มาสปอยก่อนเคอะ ใครไม่อยากรับรู้เชิญปิดไปได้เลยเค้อ~

URL ไดเก่า(ที่ไม่ใช้แล้ว) http://diary.yenta4.com/diary.php?~poupee~:29:12:2004:7754

.

Ojamajo Fighters เชิญโหลด http://www.hcn.zaq.ne.jp/neko/game/ojafi.exe

.

.

อธิบายเกมเคอะ

.

เกมนี้เล่นสูงสุดได้ 2 คน ลักษณะเกมให้เลือกแม่มดฝึกหัดแต่ละคนโดยจะมี โดเรมี ฮาสึกิ ไอโกะ ป็อป ออมปุ โมโมโกะ และแม่มดจากเรื่องอะไรไม่รู้มาแจมที่ชื่อซาเอะ (จนถึงตอนนี้ตูก็ยังไม่รู้จักชื่อเรื่อง = =" )ขอแนะนำให้เลือกป็อป สาเหตุที่เลือกป็อปเพราะว่า ด้านความเร็วจะดีกว่าคนอื่นๆและเก่งที่สุด(มั้ง) ด่านสุดท้ายก็เจอฮานะจัง และเจ้าตัวเหมือนจะเป็นบอสใหญ่ และแน่นอนไม่มีตัวเลือกให้เราเลือกด้วย

 

ในตอนเริ่มนั้นฮานะจังจะเป็นแค่ทารกแต่พอสู้กันไปซักพัก  จู่ๆ ฮานะจังก็จะโตขึ้น(เหมือน Dokkan) ความสามารถขงฮานะจังจะโจมตีด้วยฟองโดยที่เราไม่อาจจะหนีได้เลย หรือหนีได้ก็แทบจะน้อยมากการโจมตีต่อมาคือการการเสกของ(อะไรซักอย่างๆที่มันใหญ่ๆ)จะใช้มากตอนเป็นทารก  การเทเลพ็อต ซึ่งฮานะจังจะทำบ่อยที่สุด ยิ่งโตยิ่งทำบ่อยมาก แล้วยังมีการโจมตีแปลกๆอย่างอื่นอีก(แต่จำไม่ได้==")
การโจมตีฮานะจังจะง่ายที่สุดตอนช่วงเป็นทารก ดังนั้นแล้วตอนทารกรีบโจมตีซะก่อนที่จะโตขึ้น แต่ต้องหลบการโจมตีของฮานะจังด้วย ไม่งั้นเราเองก็จะแย่

 

เมื่อเราชนะฮานะจังได้แล้วก็จะพบกับฉากจบ นั่นคือเราจะได้ยืนแท่นที่ 1 (เหมือนนักกีฬา) แล้วจากนั้นตัวละครแต่ละตัวทุกคน ไม่ว่าจะพวกโดเรมี ซาเอะ หรือฮานะจังก็จะออกมาโชว์ลวดลายต่างๆ ฉากสุดท้ายก็คือ เราซึ่งเล่นเป็นตัวละครนั้นๆจะขี่ไม้กวาดบินสูงขึ้นไป และอันเป็นว่าจบเกม

.

มารู้จักตัวเกมกันเถอะ

.

นี่ก็คือหน้าแรกที่เราเปิดตัวเกมมา

เลือกตัวละครแต่ละตัวที่เราต้องการ

เริ่มการเล่นเกม และจะเป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆ โดยฉากจะเหมือนเดิมทุกฉาก ยกเว้นฉากที่ต้องสู้กับซาเอะและฮานะจังเท่านั้นที่เปลี่ยนไป

ฉากที่เราจะต้องเตรียมตัวสู้กับฮานะจัง

ฉากที่เราจะต้องสู้กับฮานะจัง โดยตอนแรกฮานะจังจะปรากฏ เป็นทารกก่อน ถ้าเป็นยกที่ 2 ฮานะจังจะโตขึ้นอย่างที่เห็น

เมื่อเราชนะแล้วก็จะเป็นอย่างนี้ นี่คือส่วนนึงของฉากจบ

ฉากจบของเกม ตัวละครคงรู้จักกันดีอยู่แล้ว
ฮานะจังไม่มีในตัวเกมให้เราเลือก
เด็กหญิงที่อยู่ทางซ้ายสุดข้างๆโมโมโกะคือซาเอะจากเรื่องอะไรไม่รู้ที่มาแจม

ดังนั้น เมื่อคลิกขวาที่ภาพแล้วเลือก properties จะเป็นของเย็นตา 4 แต่ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก นั่นมันมาจากไดอารี่ เย็นตา 4 ของฉันเอง (ขี้เกียจอัพโหลดใหม่เคอะ)

เดี๋ยวพอเกม Ojamajo Doremi Shoot เล่นได้กับเขาแล้วจะมาสปอยเค้อ~ เพราะเกมนี้ รอมานแล้ว เพิ่งเล่นได้ก็คราวนี้แหละ

เชิญหนุกหนานกับ Ojamajo Fighters!! ไปพลางๆเคอะ

ที่จริงเองก็ไม่อยากจะกล่าวถึงเรื่องนี้เท่าไรนัก เพราะว่าเคยลงใน entry ครั้งก่อนแล้ว (ของ exteen เพราะจะเอาเรื่องนี้ลง Space ด้วย) แต่ที่ต้องเอาลงเนี่ย เพราะว่าต้องเอามาเตือนกันอีกรอบ เพราะว่าเหลืออดกับหลายๆคนแล้ว โดยเฉพาะไอ้พวก add ไม่เป็นเวลาทั้งหลายนั่นแหละ มักจะทักบ้า ทักบอ ไปทำไมวะ ในเมื่ออีกฝ่ายยังไม่พร้อม+ว่าง ที่จะคุยกับคุณ!!

ที่จริงก็โดนมาหลายๆวันแล้ว เป็นเดือนๆก็ว่าได้ แต่เมื่อวันพฤหัสเนี่ย หนักสุดๆ จนในข้อความลิชใน MSN ได้เขียนไว้ว่า

" อ่านภาษาไทยกันไม่ออกรึไง ขึ้นว่า "ไม่อยู่ ไม่ว่าง ทำงาน" อย่าทัก อ่านไม่ออกกลับไปเรียนภาษาไทยชั้นอนุบาลไป๊!! "

แต่ก็ยังมีคนหน้าด้านทักมาจนได้ พอฉันไม่คุยด้วย สั่นจอเชียว ถ้ามันมาอีก จับ บล็อคสถานเดียว

เข้าใจว่า เวลาเล่นสำหรับมือใหม่ๆหัดเล่น MSN ใหม่ๆมันอาจจะเห่อ แล้วทักคนนั้นไปทั่วใช่มั้ย แต่นานๆไปมันน่าจะรู้ ซึ่งเมื่อก่อนฉันเองก็เป็นแบบนั้น แต่ปัจจุบันก็คงต้องมีมารยาทในการเล่นบ้างล่ะ หากใครขึ้น Online อยู่ ก็ทักเข้าไปได้

แต่หากขึ้นอย่างอื่น ถ้าไม่จำเป็นจริงๆก็ก็อย่าทักเลย มันรำคาญ

.
เอาล่ะมาอ่านเลย แต่ล่ะข้อ

.

ข้อแรก : add แล้วไม่เคยทัก หรือ คุย เลยซักครั้งเดียว

ถามจริงๆเหอะ พวกประเภทนี้ add แล้วไม่เคยทัก ไม่เคยคุย หรือแนะนำตัวเนี่ย ไม่ทราบว่าจะ add MSN มาคุย หาพระแสอะไรมิทราบ!! add แล้วเงียบกริบ ทำตัวเหมือนไม่มีตัวตน

คุยก็คุยได้ คุยบ่อยๆ หรือ นานๆคุยที ไม่กัด แต่ควรทักให้เป็นเวลา ฉันเข้าใจหรอกนะว่า ถ้ามีเรื่องคุยก็คุยกันไป ไม่มีเรื่องคุยก็ไม่ต้องก็เป็นธรรมดา แต่ add แล้วไม่เคยคุยเนี่ย...

ฉันอาจจะลบทิ้งก็ได้นะ แต่ต้องดูแล้วแต่บุคคลด้วย ถ้าเป็นพวกก่อกวน บล็อคแล้วลบทิ้งทันที

.

ข้อที่ 2 : ทักไม่เป็นเวลา

ข้อนี้หลายแรงที่สุดในโลกเลย เกลียดที่สุดด้วย ถือว่าไร้มายาทเป็นอย่างยิ่ง

ไม่ทราบว่าตาบอดหรือว่าโง่อังกฤษรึยังไง เวลาขึ้นอย่างอื่นที่ไม่ใช่ Onilne เนี่ย เค้าห้ามทักรู้มั้ย เช่น พวก busy , away ฯ นี่แหละ

ประเภทนี้บางทีก็ขึ้นเฉยๆ แต่ถ้าทักเนี่ย ถ้าไม่จำเป็นอย่ามาทักเลย แต่ถ้าทัก ไม่รับรองจะคุยได้นะ

แล้วยิ่งไปกว่านี้ ยิ่งขึ้นข้อความประเภท"ห้ามทัก" เช่น ไม่อยู่ ไม่ว่าง ทำงาน อ่านหนังสือสอบ เป็นต้น ตามมากับพวก พวก busy , away ฯ หรืออารมณ์ไม่ดี ก็ไม่สมควรทักเป็นอย่างยิ่ง

แต่ว่ายังมีคนประเภทนี้ ทักไม่ดูตาม้าตาเรือ ทักตลอดเวลา (ทั้งๆที่ขึ้นอย่างอื่นที่ไม่ใช่ออนไลน์แล้วมีข้อความด้วยนะ) บางทีถ้าไม่ตอบมา ยังมีนะ ไอ้พวก "สั่น" หรือ "ชอบเขย่าจอ" ตอนที่อีกฝ่ายมาทักเรา แล้วเราไม่ได้ทักตอบเพราะเหตุผลที่ได้กล่าวไว้

ยังมีนะ ตอนที่สอบเนี่ยขึ้นว่า "อ่านหนังสือสอบ ห้ามทัก" ยังด้านทักมาเฉยๆ แน่ล่ะ ฉันไม่ตอบ คนกำลังขยันแต่เสือกทัก แต่ยังดีที่มาแบบ "พยายามเข้านะ" ถึงจะมาแบบ"พยายามเข้านะ"แบบนี้ ถ้าอยากให้กำลังใจมากนักก็"อย่าทักเลยจะดีกว่า"

ถามจริงๆเหอะว่า "อ่านภาษาไทยไม่ออกกันรึไง" เขียนเป็นภาษาไทยในข้อความนั่นแล้ว ยังมีหน้ามาทักอยู่ได้ "ถ้าอ่านไม่ออก ก็กลับไปเรียนชั้นอนุบาลซะ" หรือไม่ก็ตาบอด รึยังไง " ถ้าไม่งั้นก็ไปเช็คสายตาก็ได้นะ"

.

ข้อที่ 3 : ไม่ควรถามเรื่องส่วนตัวจนเกินไป

อันนี้ถือว่าเป็นอะไรที่น่ารำคาญมาก ถ้าเจ้าตัวบอกเองก็ไม่เป็นไร

คำถามที่ไม่สมควรถามอย่างยิ่ง " อายุเท่าไหร่ เรียนที่ใด ชั้นอะไร " ฯลฯ อะไรประมาณนี้ หรือมันเรื่องส่วนตัวเกินไป บางทีก็ถามนั้น ถามนี่ ถามคำถามปัญญาอ่อน จนคนถูกถามมันรำคาญไงล่ะ (เรื่องนี้ฮัตจัง ยูจัง ยูกะจังน่าจะรู้ว่า ฉันแอบด่าใคร กรั๊กๆๆ)

ไม่ทราบว่าทั่นจะเก็บข้อมูลไปทำอะไร จะทำคุณไสย์รึไง หรือจะก่อการร้ายแล้วแอบอ้างชื่อรึไง?? ทั่นไม่ใช่ฝ่ายข้าราชการ หรือพวกรับสมัครงานที่มาต้องกรอกข้อมูลหรอกนะ เสียเวลา

.
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ฉันว่า ฉันเคยบ่นมาแล้ว แต่ไม่รู้ทำไมมันยังคงหน้าด้านๆ ไอ้พวกที่รู้ก็ดีไป แต่มันมีส่วนน้อยที่ทำ ให้ตายสิ สันดาน จริงๆเลย

อย่านึกว่าฉันจะไม่บล็อค ตอนนี้ใน MSN ฉัน บล็อคคนไป 3-4 รายแล้ว หากใครสังเกตว่าคนอื่นบอกว่าฉันออกน แต่เจ้าตัวกลับบอกว่าไม่เห็น แสดงว่าฉันอาจบล็อคก็ได้นะ นอกจากนี้ยังมีเว็บที่สามารถตรวจสอบได้ว่าใครบล็อคตัวเองบ้างรึเปล่านะ ลองหาดูเองล่ะกัน

เพียงแต่ตอนนี้พวกทักไม่เป็นเวลาฉันยังไม่ลบทิ้งหรอกนะ เพียงแต่บล็อคไว้เฉยๆ

หากเตือนแล้ว หรือเตือนกันหลายๆคนแล้ว ไม่ฟังแล้วล่ะ เห็นทีไม่ต้องคุยกันแล้วล่ะ ฉันจะบล็อคลิชแล้วลบทิ้งไปเลย ดีมั้ย?

+++++++++++++++++++++++++++++++

มีอะไรเพิ่มเติม บอกได้นะ

ฝันว่าตัวเองนั่งเล่นเกมอยู่ แล้วจู่ๆเข้าไปในโลกเกม ทีนี้ไปๆมาๆ กลายเปงห้างสรรพสินค้าเฉย พอขึ้นชั้น 3 กลายเป็นโรงแรม

 

แต่ดูเหมือนว่าในฝันจะวิ่งหนีอะไรบางอย่างจนวิ่งขึ้นบันไดชั้น 3 ของบันไดที่มุมเป็นสีขาวหมดเลยตอนแรกเห็นเงาดำๆ แต่ไม่สนใจ พอวิ่งไปเรื่อยๆ(อยู่ที่บันไดชั้น 3) เจอโคคุงนั่งร้องไห้กับเงาดำๆไม่รู้ใครเงาดำๆกำลังหลับ โคคุงคนเดียวที่ไม่ดำแต่ดันใส่เสื้อผ้าสีดำ(เลยสังเกตง่าย)แถมร้องไห้อยู่คนเดียว ส่วนคนดำๆหลายๆคนหลับอยู่ บางคนนั่งหลับ บางคนยืนหลับ

 

ตอนแรกในชั้นที่ 3 ฉันไม่สนใจเพราะว่ากำลังวิ่งหนีใครไม่รู้ แต่รำคาญคนพวกนั้นว่าเกาะกะทางเดินจัง จนกระทั้งวิ่งไปชั้นที่ 5 เห็นคนกลุ่มเดิม เห็นโคคุงนั่นร้องไห้ใส่เสื้อผ้าดำอยู่ เห็นคนมากขึ้น จนเรียกว่าเต็มทางเดินเลย แต่ไม่หนักเท่าชั้น 6 ชั้น 5เจอใครไม่รู้ได้เปงเพื่อน เห็นในฝันฉันเรียกเค้าว่ามิโกะ(ใครวะ)

 

เหมือนมีใครตามล่าอยู่อย่างนั้น แล้วฉันบอกคนที่ชื่อมิโกะว่าภัยอันตรายกำลังจะมา มิโกะเลยวิ่งตามฉันไป พอชั้นที่ 6 เห็นคนกลุ่มเดิม เห็นโคคุงใส่เสื้อดำกำลังร้องไห้(นี่ตรูวิ่งอยู่ชั้นเดียวรึไงฟระ) พอขึ้นชั้น 6 ที่บันไดไม่นาน ฉันกะมิโกะยืนหอบแฮกๆ เพราะเหนื่อยสุดๆ ซักพักมีเสียงโวยวายดังขึ้น แล้วคนก็รีบหนีกันยกใหญ่ขึ้นชั้น 7

 

ส่วนโคคุงยังร้องไห้เหมือนเดิม ฉันกับมิโกะเห็นเบื่อหน่ายมิโกะทำท่าจะลุกขึ้นหนีไป แต่ฉันฉุดลากโคคุงพาหนีไปด้วยแต่โคคุงดันถามว่า " จะทำไรชึ้น " ฉันด่าตอบว่า " นายหัดดูรอบข้างมั้งสิ เวลาแบบเนี่ยยังมีหน้ามาร้องไห้นะ " โคคุงยังไม่เริ่มต้นเตรียมตัวเตรียมใจเลยแต่โดน 2 สาว ฉุดพาหนีไปซะ (ฉันกับมิโกะ)

 

พอหนีขึ้นไปชั้น 7 พบกับ ห้องของโรงแรมสุดหรู กลางห้องจะเป็นบันไดเล็กๆแต่กว้าง ลงไปชั้น 5 ปูด้วยพรมแดง ยังบันไดที่คนเข้าพิธีแต่งงาน แต่ดูเหมือนจะเป็นงานเลี้ยงเต้นรำ+งานเทศกาลขายของกินมากกว่า ฉันเลยไม่สนอย่างอื่น เชิญชิมฟรีอย่างเดียว ส่วนโคคุงแอบเปลี่ยนชุดเมื่อไหร่ไม่รู้ เป็นชุดสูต(สีดำเช่นเดิม นึกถึงอัสรันใส่ชุดสูตล่ะกัน ประมาณนั้น) แล้วชวนฉันเต้นรำ(เต้นไม่เป็น) ทั้งๆที่ของกินยังเต็มปาก+มือข้างนึงถือของกินอยู่ ฉันเริ่มงอแง แล้วบอกว่าของกินยังเต็มอยู่ โคคุงเลยช่วยกินซะฉันหวงของกินโคคุงเลยช่วยเอาของกินยัดเข้าปากฉันแล้วถือแก้วน้ำให้ฉันดื่มจนอิ่ม+พอใจแล้วลากไปเต้นรำเฉย = =

 

โคคุงเลยพาลงบันไดตรงกลางที่ปูด้วยพรมลงไปชั้น 5 ซะเลย แล้วมีเพลงแต็นๆๆๆ(เพลงแต่งงาน) ดังขึ้นแล้วมีไฟส่องซะ = = แต่ดูเหมือนว่าโชคดีที่ไม่ได้ส่องฉันกับโคคุงส่องคนอื่นแทนเพราะฉันไม่ได้ใส่ชุดอะไรเลย(ชุดอยู่บ้าน+ไปเที่ยว) แต่ด้วยความอายสุดๆ(เพราะโคคุงพามาผิดที่+ไม่ชอบเด่น)เลยลากโคคุงหลบมุมแล้วเดินไปที่ของกินต่อ แล้วทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ใส่โคคุงซะ

 

ซักพักหมดเวลางาน แล้วให้ทุกคนรวมตัวกัน ทุกคนรวมตัวกันก็จริง แต่ว่ามีไอ้บ้า ผู้ ญ คนนึงที่ดูฐานะใหญ่ๆมาบังคับให้ทุกคนที่มีของกินเหลือ ที่ยังไม่ได้กิน+กินไม่เสร็จ+ เพิ่งซื้อมาหมาดๆยังไม่แกะกิน รวบรวมใส่ถุงเพื่อเอาไปทิ้งซะ มีบางคนที่ไม่ยอม บางคนเลยกิน 1 ในนั้นมีฉันด้วย

 

มีคนนึงไม่กล้ากินพายสัปปะรดแล้วเพราะกลัวแต่ไม่อยากทิ้งเลยยกให้ฉันกิน ฉันเลยรีบยัดเข้าปาก(เพียงคำเดียวเข้าปากหมด)แล้วหันหลังให้ไอ้ผู้หญิงนั้นที่กำลังยุ่งอยู่นั้น)แล้วรีบเคี้ยวๆ แต่บังเอิญว่า ชมรมคนกินที่ฉันอยู่กลุ่มด้วยแอบกิน เลยโดนจับได้ ยัยผู้ ญนั้น รีบวิ่งไล่จับกันห้องเลยวุ่นวายอีกรอบ

 

แล้วทีนี้ยัยป้านั่นหันมาเล่นงานฉันโคคุงที่วิ่งตามฉันไปที่บันได(ที่เดิม) แล้วเมื่อพ้นห้องเข้าสู่บันไดชั้น 6 ที่เดิมโคคุงจัดการปิดประตูหน้าห้อง และดันปิดไว้ไม่ให้ใครรู้ว่าฉันกับโคคุงมาหลบแถวนี้(ที่เดิมตอนเข้าห้องนี้น่ะ) แล้วทีนี้เห็นมิโกะที่มาหลบอีกฝากนึงที่มันเป็นทางตัน(ไม่ใช่บันไดแต่เป็นระเบียงแต่มีประตูเป็นกั้นห้องกับระเบียงเช่นกัน ฉันเลยไปช่วย โดยโคคุงเป็นต้นทางให้ แล้วพามิโกะมาที่บันได(ที่เดิมตอนมาหลบ)แต่ไม่รู้ทำไมโคคุงถึงไม่ยอมไปแล้วให้ฉันกับมิโกะหนีไปกันเองแถมยังล็อคประตูซะอีก

 

ฉันไม่ยอมไป บอกว่ายังไงโคคุงต้องไปด้วยโคคุงเลยบอกว่า "ไม่ต้องห่วงผม ผมจะจัดการที่นี่เอง พวกเธอ 2 คนหนีไปกันเถอะ" แต่ฉันยังกังวลถึงความปลอดภัยของโคคุงของตัวเองกะมิโกะอยู่ด้วย เลยไม่ยอมไป แล้วเสียงที่หน้าประตูเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆแล้วได้ยินเสียงโคคุงบอกว่าไม่มีอะไร มิโกะเลยบอกว่า ให้รีบหนีไปตอนนี้ซะ ตอนนี้ฉันเลยถูกมิโกะลากจากชั้น7(ที่มีงานเลี้ยง) หนีไปจนถึงชั้น 4 แล้วลงมาที่โรงแรมข้างล่างสุด

 

แล้วทีนี้พออยู่ชั้น 4 แล้วไม่มีคนก็เลยเริ่มเข้าห้องเพื่ออัก แต่ดันเห็นร่างคน 2 คน ทั้งฉันกับมิโกะเลยเตรียมตัวเผ่นอีก แต่ที่ไหนได้กลับเป็นโคคุงกับเด็ก ผู้ ญ อีกคนนึงฉันกับมิโกะเลยได้แต่ถอนหายใจอย่างโล่งอกว่าชั้นไม่ต้องวิ่งอีกแล้ว ทั้งโคคุงกับด.ญ คนนั้นวิ่งตรงมาหาฝ่ายฉันแล้วฝ่ายฉันกับมิโกะเมื่อเห็นโคคุงกัยด.ญนั้น ก็เลยวิ่งมาหาโคคุงน่ะ

 

โคคุงกับฉันสวมกอดกันด้วยความดีใจ(แต่โคคุงเป็นฝ่ายสวมกอดมากกว่า) ส่วนมิโกะกับด.ญนั้นก็กอดกัน(แอบ Yuri ในฝันฉันเรอะ=[]=!!) แต่พอซักพักหลังจากที่ฉันกอดโคคุงทั้งฉันกะโคคุงก็รู้กันแล้วว่าแต่ล่ะฝ่ายชอบซึ่งกันและกัน(ฉันชอบโคคุง โคคุงชอบฉัน)โดยมิได้นัดหมาย ไม่ได้ใช้คำพูดเลยนะ(แบบว่ารู้กันเอง)

 

แต่ทว่า ฉันที่ไม่รู้จัก ด.ญ คนนั้นหันไปมองมิโกะว่าด.ญนั่นจะเปงสปายแฝงมาทำร้ายพวกฉันโดยไปตีสนิทหรือไม่ปรากฏว่าว่าทั้งคู่แอบส่งสายตาหวานปิ้งๆกันกัน(ทำไมต้องมี Yuri ในฝันฉันด้วย T^T เกลียด Yuri เฟ้ย)ด.ญคนนั้นหน้าตายังกะนางเอกละครน้ำเน่า(เวรกรรม) << ละครไทยไง(น้ำเน่าสุดๆ)

 

แต่เมื่อฉันมองหน้าชัดๆอีกที กลายเป็นนางเอก 2คน จากเรื่องมิโกะหุ่นทรงนั่นไปซะได้)ฉันเลยทนไม่ได้หันกลับมามองข้างหลับ เพราะฉันกับโคคุงกอดกันหน้าป้ายบอร์ดโรงแรมน่ะ แล้วฉันก็คิดถึงแต่โคคุงคนเดียวในขณะที่กอด โคคุงตัวนิ่มโครตๆเหมือนกำลังกอดตุ๊กตาตัวใหญ่ๆอยู่เลย(แต่ที่บ้านฉันไม่มีตุ๊ตาใหญ่นี่นา+ไม่เคยกอดตุ๊กตาด้วย)

 

แต่น่าเสียดายแม่ดันปลุกซะก่อน (ว่าแต่อยากลองฝันว่าได้กอดโคจังมั้งจัง จะตัวนิ่มเหมือนตุ๊กตามั้ยนะ)